ارتباط میان انسان ها از دید روانشناسی

انسان اجتماعی به انسان نیاز دارد. او دوست دارد دیده شود و محبت و توجه دریافت کند.

می خواهد تحسین شود و گاهی دیگران به او افتخار کنند.

بیشتر نیازهای ما در کنار هم برآورده می شود و به همین خاطر ما با هم ارتباط برقرار کردیم.  

زندگی جدا از هم سخت است. از دید روانشناسی ما با هم ارتباط برقرار می کنیم تا خودمان را به هم نشان دهیم.

همانطور که به تنهایی قادر به تهیه ی خواک و پوشاک و خانه برای خودمان نیستیم،

بدون ارتباط با یکدیگر هم نمی توانیم به تعادل روانی برسیم.

انسان به همنوع خود گره خورد تا احساس رضایت پیدا کند. به این ترتیب جوامع بشری شکل گرفتند و مردم بیشتر و بیشتر به هم متصل شدند.

ارتباط های انسانی برای چه بود؟ دکتر فائزه خانلرزاده روانشناس

    ارتباط های انسانی برای چه بود؟ دکتر فائزه خانلرزاده روانشناس

ارتباط  بین افراد از نیازهای ضروری فراتر رفت و با رشد تمدن خواسته های جدید شکل گرفت.

معیارهای زیبایی در طی قرن ها تغییر کرد، تعریف خوشبختی سخت تر شد و

انسان ها دویدند و دویدند تا در ارتباط با هم خود را ثابت کنند و گاهی برتری خود را به رخ بکشند.

نیازها فراموش شدند و خواسته ها شکل گرفتند.

دیگر ما کمتر به دنبال ارتباط آرامبخش بودیم. ما در پی این بودیم که پول و قدرت بیشتری به دست بیاوریم. با هم رقابت کردیم، همدیگر را زمین زدیم تا به بالاها برسیم.

دردنیایی زندگی کردیم که تقلب رساندن به دوست سر جلسه ی امتحان مورد سرزنش قرار می گرفت، رساندن نیازهای مردم به آنها بدون واسطه و با قیمت پایین قاچاق نامید میشد و به فکر دیگران نبودن ویژگی لازم برای موفق شدن بود.

 ارتباط انسانی که زمانی برای ارضای حس رضایت درونی بود، شد وسیله ای برای بالا کشیدن خود از نردبان ترقی، نردبانی که معلوم نبود در نهایت به کجا می رسد…

همه ی این ها بد است، ولی یک چیزی در این میان خوب است، آن هم اینکه ما دیگر نمی توانیم آنگونه باشیم. خوب است که می توانم از فعل های زمان گذشته استفاده کنم، چون آن خواسته های مصنوعی که ما را انگل وار به هم چسبانده بود الان بی اهمیت و بی ارزش است.

ارتباط های انسانی برای چه بود؟ دکتر فائزه خانلرزاده روانشناس

   ارتباط های انسانی برای چه بود؟ دکتر فائزه خانلرزاده روانشناس

شکل ارتباط ما انسان ها با هم تغییر کرده،

 ما همچنان به هم نیاز داریم، ولی دور از هم به هم کمک می کنیم. ما با هم مهربان می شویم، فرقی ندارد زشت هستیم یا زیبا، چاق یا لاغر، پولدار یا فقیر. همه ی ما باید زنده بمانیم و بودنمان وابسته به هم است.

ما با هم همچنان ارتباط داریم، ولی به شکلی عمیق تر و واقعی تر از گذشته.

شبیه اولین انسان هایی که زیر سایه ی درختان جنگل روی تخته سنگ ها می نشستند و با هم حرف می زدند. بدون این که طبیعت را خراب کنند و به چیزی غیر از آنچه که در زمان حال در جریان بود فکر کنند.

دکتر فائزه خانلرزاده بهترین روانشناس نوروسایکولوژیست بهترین روانشناس دکتر فائزه خانلرزاده روانشناس تلفنی مشاوره تلفنی روانشناس آنلاین روانشناس آنلاین

فائزه خانلرزاده

  • دکترای روانشناسی نوروسایکولوژی
  • عضو سازمان نظام روانشناسی
  • عضو انجمن روانشناسان ایران
  • عضو جامعه پزشکان و روانشناسان های سلامت
  • عضو انجمن مراکز خدمات روانشناسی و مشاوره ایران
  • روانشناس خانواده و مشاور ازدواج در قائمشهر
دکتر فائزه خانلرزاده بهترین روانشناس نوروسایکولوژیست بهترین روانشناس دکتر فائزه خانلرزاده روانشناس تلفنی مشاوره تلفنی روانشناس آنلاین روانشناس آنلاین

فائزه خانلرزاده

  • دکترای روانشناسی نوروسایکولوژی
  • عضو سازمان نظام روانشناسی
  • عضو انجمن روانشناسان ایران
  • عضو جامعه پزشکان و روانشناسان های سلامت
  • عضو انجمن مراکز خدمات روانشناسی و مشاوره ایران
  • روانشناس خانواده و مشاور ازدواج در قائمشهر