ف.خ

اکسی توسین هومون آغوش

مکانیزم کمرنگ شدن عشق از دیدگاه نوروسایکولوژی: وقتی مرد و زن همدیگر را در آغوش میگیرند، اکسی توسین ترشح میشود. اکسی توسین هورمون آغوش است.  

  • دوپامین باعث ترشح هورمون اکسی توسین  Oxytocin میشود.
  • هنگام ارگاسم ترشح اکسی توسین به اوج خود میرسد.
  • ترشح آن باعث میل به هم آغوشی میشود.
  • عاشق و معشوق از نزدیک هم بودن لذت ببرند.
  • ترشح اکسی توسین هنگام ارگاسم، باعث پیوند قوی احساسی بین عشاق میشود. 
  •  سکس بیشتر >  جاذبه عاطفی بیشتر > عادت 
  •  عادت یعنی  همان وابستگی و آرامش

به خاطر همین جدایی یکی از تلخترین اتفاقهای زندگی هر انسانی است. هر چند بدانید طرف مقابل شخص مناسبی برای شما نیست. 

 چرا؟

 چون به او معتاد شده اید!

عشق شورانگیز یا زندگی آرام؟

اکسی توسین اثری شدیدتر از هروئین دارد.  میتواند شما را کنار جفت نامناسبی نگه دارد. مسکن اکسی کانتین oxycontin که ساختاری شبیه اکسی توسین دارد. یکی از شدیدترین داروهای اعتیادآور است.

دوپامین مولکول لذت است.

ترشح دوپامین >  اختلال در ترشح سروتونین > کور و کر شدن عاشق!

  

اختلال در سروتونین موجب میشود عاشق بدی های معشوق را نبیند.

  • با گذشت زمان و ترشح بیشتر اکسی توسین مسیرهای دوپامین و نوراپی نفرین مختل میشود. دلبستگی بیشترشده. آتش عشق رفته رفته خاموش میشود.
  • پس از  1.5 تا 4 سال، بدن به محرکهای عشقی عادت میکند. پس از مقاومت در برابر مواد انگیزاننده ای همچون PEA، عشق شورانگیز به سردی گراییده. تبدیل به دلبستگی میشود.

 معمولا 1.5 تا 4 سال طول میکشد. تا ترشح نورترانسمیترهای محرک کاهش یابد.  این یک روند طبیعی در همه روابط عاشقانه است.

در این زمان عشق شورانگیز و شاعرانه سرد شده. دلبستگی و عادت جای آن را میگیرد. علت رخداد بیشتر طلاقها در چهار سال اول زندگی همین است.

دکتر فائزه خانلرزاده متخصص نوروسایکولوژی

پیشنهاد میکنم مطالب زیر را مطالعه بفرمایید

مکانیزم عشق در مغز

روانشناسی شکست عشقی با نظریه مثلث عشق

عشق از دیدگاه عصب روانشناسی