تلویزیون و اطلاع رسانی در مورد کرونا

امروز حقیقت آن چیزی است که تلویزیون می گوید

      “ریچارد لین”                                                                                          

رسانه ها بیشترین اثر را بر ذهن ما دارند، چون بر خلاف شعر و کتاب تصویری هستند. اریک برن روانشناس بزرگ تلویزیون را به  ” Script” یا ” متن مقدس” تشبیه کرده است، به این دلیل که اثری که بر نگرش ما می گذارد تقریبا قابل تغییر نیست.

تلویزیون به ما می گوید چطور فکر کنیم و به مسائل مختلف چطور نگاه کنیم.

 این رسانه می تواند احمقانه ترین و دور از عقل ترین واقعیت ها را به مردم بقبولاند. یک نمونه ی روشن آن اطلاع رسانی مربوط به کروناست. ویروسی که همه ی ما می دانستیم این توانایی را دارد که دنیا را به طور موقت فلج کند.

تلویزیون ولی اصرار داشت که ما نترسیم و فقط شستن دست ها برای شکست کرونا کافی است.

 تلویزیون هر روز تکرار می کرد که افراد سالم نیازی به ماسک زدن ندارند، توصیه ای که هر کس با هر سطح سواد و دانشی می تواند تشخیص دهد اشتباه است، به چند دلیل:

  • یک اینکه ما هیچ راه سریع و مطمئنی نداشتیم که تشخیص دهیم چه افرادی سالم هستند و چه افرادی بیمار.
  • دوم این که در هر صورت ماسک زدن احتمال ورود پاتوژن ها را به بدن کمتر می کند و معمولا پزشکان در محیط آلوده این همه اصرار نمی کنند که ماسک نزنید!

ولی تلویزیون این کار را کرد.

کارشناسان تلویزیون ساعت ها در مورد استرس و سیستم ایمنی صحبت های غیرکارشناسانه کرده، مردم را گمراه کردند. آنها اصرار داشتند مردم را به آرامش دعوت کنند و این آرامش را شرط سلامتی می دانستند.

در حالی که در آن شرایط تنها روش علمی تاثیرگذار، ترساندن مردم از خطر بیماری بود.

 بشر پیش از این نیز با بیماری مواجه شده بود و دانشمندان و پژوهشگران در زمینه های مختلف، از جمله تشخیص بیماری، درمان و همچنین نحوه ی اطلاع رسانی موثر کار کردند.

تلویزیون به عنوان رسانه ای که بیشترین تاثیر را بر زندگی (و این روزها مرگ) مردم دارد، وظیفه داشت از افراد خبره و متخصص برای چگونگی اطلاع رسانی کمک بگیرد، ولی دقیقا برخلاف نظر متخصصان رفتار کرد.

زمانی که مردم با خطری مانند بیماری واگیردار مواجه می شوند، بهترین راه پیشگیری از ابتلا، ترساندن مردم است. ترس به مردم این امکان را می دهد تا توصیه های پزشکان را جدی بگیرند.

در این شرایط دعوت مردم به آرامش و استفاده ی نابجا از مفهوم استرس به جای ترس یکی از بزرگترین اشتباهات _و خیانت ها)ی تلویزیون نسبت به مردم بود.

در این چند ماه به ندرت مطلبی با محتوای تشویق مردم به ترس از کرونا دیدم و چند بار که خودم در این زمینه نوشتم، با انتقاد روبرو شدم که چرا ترس؟ شاید منظورتان از ترس چیز دیگری باشد و من در پاسخ می گفتم خیر، منظورم دقیقا همان ترس است،

ترس تنها احساسی است که مردم را وادار می کند از خودشان محافظت کنند.

 همه به این دلیل بود که مردم با این نوع صحبت ها آشنایی نداشتند و از تلویزیون فقط خبرهای خوب و کادر درمان خوشحال و بیماران در حال بهبودی را می دیدند.

 همه ی خبرهای بد مربوط به کشورهای دیگر به ویژه امریکا بود. این تفاوت رفتار ویروس در اینجا و آنجا چیزی است که عقل نباید قبول کند، ولی وقتی تلویزیون تکرار کند، مردم این دروغ خوشایند را باور می کنند.

حالا پس از پنج ماه همه ی آن طرح های غیر کارشناسانه (دروغ ها)  شکست خورد و مجریان تلویزیون دارند تلاش می کنند مردم را آگاه کنند.

 هنگامی که “اثر تقدم” کار خودش را کرد و زمان طلایی برای نگاه واقع بینانه به کرونا از دست رفت. زمانی که مردم باور کرده اند که کرونا در ایران کمتر می کشد،

 با دعا و دود اسپند از بین می رود

و اگر هم مبتلا شویم، بیمارستان های ما بر خلاف کشورهای دیگر، تخت خالی، دستگاه تنفس و کادر درمانی خوشحال و پرانرژی دارد.

آن مشکلات و آشفتگی ها مال دیگران است، چون تلویزیون این را می گوید.

امیدوارم که از مطالعه این مطلب لذت برده باشید

دکتر فائزه خانلرزاده بهترین متخصص روانشناسی نوروسایکولوژی بهترین روانشناس دکتر فائزه خانلرزاده روانشناسی تلفنی مشاوره تلفنی روانشناسی آنلاین روانشناس آنلاین

فائزه خانلرزاده

  • دکترای روانشناسی نوروسایکولوژی
  • عضو سازمان نظام روانشناسی
  • عضو انجمن روانشناسان ایران
  • عضو جامعه پزشکان و روانشناسان های سلامت
  • عضو انجمن مراکز خدمات روانشناسی و مشاوره ایران
  • روانشناس خانواده و مشاور ازدواج در قائمشهر

فائزه خانلرزاده

  • دکترای روانشناسی نوروسایکولوژی
  • عضو سازمان نظام روانشناسی
  • عضو انجمن روانشناسان ایران
  • عضو جامعه پزشکان و روانشناسان های سلامت
  • عضو انجمن مراکز خدمات روانشناسی و مشاوره ایران
  • روانشناس خانواده و مشاور ازدواج در قائمشهر